Сағи ЖИЕНБАЕВ. Арғымақ

5149

Әзер-ақ жүр ме ең, жазған-ай,
Асау жел ойнап жас қанда.
Жарқ етіп қара найзағай,
Атылды-ау кенет аспанға.

Тоздырып жердің аяңы,
Жеттің бе бұған сағынып.
Тұяқпен сілкіп ауаны,
Тозаңнан бойың арылып.

Ұштың-ау бір сәт қайрылмай
Жердегі шәушік-шөгенге.
Қара жал – қара жаңбырдай
Жалтылдап жұмыр денеңде.

Беткейде тұрған үймелеп,
Пенделер көзге сенбестей, –
Ұштың – ау жалғыз дүниеге
Енді бір қайтып келместей.

default.jpeg55Сағи ЖИЕНБАЕВ
(Тақырыпқа орай Жеңіс Кәкенұлының «Сыйлық» картинасы пайдаланылды. http://www.kakenuly.kz/2014/01/cyjlyq-ii/)

ПІКІР ЖАЗУ

Please Do the Math      
 

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: Content is protected !!