Бөлім: Бие сауым

Дүкенбай ДОСЖАН. Қымыз

(Әңгіме) – Ағаң шақырып жатыр, – деген дауыстан төргі бөлмеге ентелей ендім. Босағада ұшыраса кеткен жеңешемнің жанарынан жас көрдім. Тұла бойым дір ете түсті: әлі жылауға жетпеген, әйтеуір бір үзіліп түсуге тиіс, төгілуге тиіс жалғыз…

Ажар Сыпабек. Асау

(Әңгіме)  Осқырынған Айнасұрдың дауысынан селк ете түскен Шәрбан орнынан тұра сала үсті-басын қаққылап, қолжуғыштың айнасына еңкейіп, орамалын түзетті де, далаға атып шықты. Бөкен атынан түсіп, айылын ағытып, ер-тоқымын алып үлгерген екен.

Төрехан МАЙБАС. Керат

І Мен дүниеге келгенде шахтерлер әкемнің отбасына жиналып, дүниеге тағы бір шахтер келді деп қауқылдасыпты…  ІІ Шақ-шұқ… Шақ-шұқ…

Қорғанбек Аманжол. Шұбар

(Әңгіме) Күздің қарасуық шағы. Алдыңғы күні жауған жаңбырдың ылғалы бойына әлі сіңіп үлгермеген топырақ сызданып, қатқылдана бастаған. Жыра, шұңқырларға молырақ иірілген лай сулардың бетін жұқа мұз жапқан.

Суын құлын аңызы

Ел ішінде «суын көктің үйірі» туралы аңыз жүреді екен, жылына бір мәрте теңізден бір үйір құйрық-жалы төгілген, қазмойын, сүліктей сұлу бірыңғай көк жылқы жүзіп шығып, жылқы жайылымының басындағы астаулардан тұщы су ішіп кетеді екен. Таңғы…


error: Content is protected !!